Prague Czech Republic

Αξιοθέατα στην Πράγα

Τι αξίζει να δείτε στην Πράγα

Κάστρο Πράγας

Η ιστορία του κάστρου της Πράγας εντάσσεται στην ιστορία της Πράγας και της Χριστιανοσύνης στην Τσεχία. Το κάστρο ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα από τον πρίγκιπα Μποριβόι. Λόγω της δεσπόζουσας θέσης του πάνω από τον Μολδάβα, σύντομα έγινε το επίκεντρο των εδαφών που κυβερνούσαν οι Πρεμυολίδες. Στα εντός των τειχών κτήματα περιλαμβάνονταν ένα ανάκτορο, τρεις εκκλησίες και ένα μοναστήρι. Γύρω στο 1320, στην εξωτερική πλευρά του τείχους ιδρύθηκε η πόλη Χράτσανι. Το κάστρο ανοικοδομήθηκε πολλές φορές, όπως κατά τη βασιλεία του Καρόλου Δ' και του Βλαδίσλαου Γιαγκελόν. Μετά την πυρκαγιά του 1541, τα κατεστραμμένα κτίρια ξαναχτίστηκαν σε αναγεννησιακό ρυθμό. Το κάστρο έφτασε στο ζενίθ της ακμής του την περίοδο της βασιλείας του Ροδόλφου Β'. Κάθε ώρα γίνεται εδώ αλλαγή φρουράς, ενώ ειδικά το μεσημέρι η τελετή περιλαμβάνει και τη συμμετοχή μουσικής μπάντας. Από το 1918 εδώ είναι η έδρα του προέδρου της Δημοκρατίας. Παρά τις πυρκαγιές και τις εισβολές, στο Κάστρο της Πράγας σώζονται εκκλησίες, παρεκκλήσια, αίθουσες και πύργοι - από το μεγαλοπρεπή γοτθικό Καθεδρικό του Αγίου Βίτου έως τα αναγεννησιακά κτίσματα που πρόσθεσε ο Ροδόλφος Β', ο τελευταίος Αψβούργος που κατοίκησε στο Κάστρο. Οι αυλές χρονολογούνται από το 1753-75, όταν ολόκληρη η περιοχή ανοικοδομήθηκε σε μπαρόκ και νεοκλασικό ρυθμό. Το 1918, το κάστρο έγινε η έδρα του προέδρου της Τσεχοσλοβακίας.

Καθεδρικός Ναός Αγίου Βίτου

Οι εργασίες για τον Καθεδρικό, το σημαντικότερο οροθέσιο της Πράγας, ξεκίνησαν το 1344 με εντολή του Καρόλου Δ'. Ο πρώτος αρχιτέκτονας του Αγίου Βίτου ήταν ο Γάλλος Ματίας του Αράς. Μετά το θάνατο του ανέλαβε το έργο ο Σουηδός Πέτερ Πάρλερ. Οι εργασίες συνεχίστηκαν μέχρι τους Χουσιτικούς πολέμους. Τελικά, ο Καθεδρικός ολοκληρώθηκε από αρχιτέκτονες και ζωγράφους του 19ου και του 20ου αιώνα. Σήμερα φιλοξενεί τα κοσμήματα του Στέμματος και τον τάφο του «αγαθού βασιλιά» Βεγκεσλάου. Με μια βόλτα στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Βίτου θα έρθετε σε επαφή με ιστορία χιλίων χρόνων. Μπείτε από τη δυτική είσοδο για να δείτε μερικά από τα καλύτερα στοιχεία σύγχρονου, νεογοτθικού ρυθμού. Στη συνέχεια, περάστε από τα παρεκκλήσια, για να ρίξετε μια ματιά στα θρησκευτικά αντικείμενα, όπως τα λείψανα των αγίων και τα έργα τέχνης από αναγγενησιακούς πίνακες μέχρι μοντέρνα αγάλματα. Αφιερώστε αρκετό χρόνο για να θαυμάσετε το διακοσμημένο με πολύτιμους λίθους Παρεκκλήσιο του Αγίου Βενκέσλαου. Στο δυτικό μέρος υπάρχει επίσης, η επίσημη κύρια είσοδος του Ναού. Αυτό το μέρος του Ναού είναι το πιο καινούργιο, χτίστηκε στο τέλος 19ου με αρχές του 20ου αιώνα. Η δυτική πλευρά του ναού χαρακτηρίζεται από δύο ψηλούς πύργους και το Ροζ Παράθυρο. Ο κατασκευαστής αυτού του παραθύρου, Frantisek Kysela, εμπνεύστηκε από παλιά γοτθικά παράθυρα που βρίσκονται σε καθεδρικούς ναούς στο Παρίσι. Υπάρχουν τέσσερις μορφές στις βάσεις των παραθύρων, δύο σε κάθε μεριά. Αντιπροσωπεύουν σημαντικούς ανθρώπους στην καινούργια ανακατασκευή του ναού. Στο νότιο μέρος χαρακτηριστικό είναι το καμπαναριό, που έχει το Zikmund, τη μεγαλύτερη καμπάνα στην Τσεχία. Στα δεξιά του πύργου, είναι η πρώην κύρια είσοδος του Καθεδρικού Ναού, που ονομάζεται Χρυσή Πύλη. Το μεγάλο μωσαϊκό πάνω από την είσοδο, κατασκευάστηκε από Βοημικό εργοστάσιο γυαλιού με τη βοήθεια Ιταλών καλλιτεχνών. Απεικονίζει τη μέρα της Κρίσης. Ο Ιησούς περιβάλλεται από τους αγγέλους και τους γονατιστούς Τσέχους προστάτες. Το μωσαϊκό καλύπτει μια περιοχή 82 τετραγωνικών μέτρων. Μπροστά από τον κύριο βωμό του Ναού θα βρείτε το μαρμάρινο Μαυσωλείο με την βασιλική κρύπτη, όπου οι βασιλιάδες της Βοημίας θάβονταν. Η βασιλική κρύπτη ακριβώς κάτω από τον καθεδρικό ναό αποτελείται από τους τάφους του Καρόλου IV, των τεσσάρων γυναικών του, καθώς και άλλων βασιλικών προσώπων.

Χρυσό Σοκάκι

Αυτός ο στενός, μικρός δρόμος, ένας από τους πιο γραφικούς της Πράγας, πήρε το όνομά του από τους χρυσοχόους της Πράγας που ζούσαν εδώ κατά το 17ο αιώνα. Στη μια πλευρά του υπάρχουν υπέροχα σπίτια χτισμένα μέσα στις καμάρες των τειχών του Κάστρου, που κατασκευάστηκαν από τον Ροδόλφο Β' για τους 24 φρουρούς του Κάστρου. 100 χρόνια αργότερα μετακόμισαν εδώ οι χρυσοχόοι. Στα τέλη του 19ου αιώνα, η περιοχή ήταν μια εξαθλιωμένη συνοικία του υπόκοσμου. Τα περισσότερα σπίτια μετατράπηκαν σε καταστήματα που πωλούσαν βιβλία, κρύσταλλα Βοημίας και αναμνηστικά για τουρίστες. Στο Χρυσό Σοκάκι κατοικούσαν αρκετοί γνωστοί λογοτέχνες, όπως ο Σάιφερτ και ο Φρανς Κάφκα.

Γέφυρα Καρόλου

Το πιο γνωστό μνημείο της Πράγας, που τώρα πια βρίθει από πάγκους μικροπωλητών, συνδέει την Παλιά Πόλη με το Μικρό Μέρος. Προτού πεζοδρομηθεί, από εδώ μπορούσαν να περάσουν τέσσερις άμαξες συγχρόνως. Σήμερα, εξαιτίας της φθοράς του χρόνου, πολλά από τα αγάλματα της γέφυρας είναι αντίγραφα. Τα αυθεντικά φυλάσσονται στο Λαπιντάριουμ και το Εθνικό Μουσείο. Ο γοτθικός Πύργος της Γέφυρας της Παλιάς Πόλης είναι ένα από τα ωραιότερα κτίρια στο είδος του. Όσο ήρεμος και ρομαντικός και αν φαίνεται, ο ποταμός Μολδάβας, δεν ήταν πάντα τόσο ήρεμος όσο φαίνεται σήμερα. Η μανία σε συνδυασμό με την δύναμη των βροχών πολλές φορές πλημμύριζε και κατέστρεφε τις γέφυρες που έχτισαν οι άνθρωποι από πάνω του. Η γέφυρα του Καρόλου έχει πολλές φορές πέσει θύμα πλημμύρων και άλλων φυσικών ή ανθρώπινων καταστροφών. Παρ' όλα αυτά ακόμα στέκεται και θα μείνει σύμβολο της Πράγας για πολλά πολλά χρόνια ακόμα. Στο μέρος όπου τώρα στέκεται η γέφυρα, κάποτε υπήρχε μια ξύλινη γέφυρα που καταστράφηκε από πλημμύρες τον 11ο αιώνα. Τη θέση της πήρε η γέφυρα Judith, μετά από παραγγελία του Wenceslas I (η γέφυρα πήρε το όνομα της από την γυναίκα του) και ήταν η πρώτη πέτρινη γέφυρα που ένωνε τις τράπεζες Vltava. Η γέφυρα κατέρρευσε μετά από πλημμύρα το 1342. Η κατασκευή της γέφυρας του Καρόλου χρονολογείται από τη βασιλεία του Καρόλου IV, βασιλιά της Βοημίας και Αγίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα. Λέγεται πως χρησιμοποιήθηκαν κροκάδια αυγών για να δυναμώσουν οι ενώσεις των πετρών. Η κατασκευή της μαγικής γέφυρας άρχισε από τον Master Otto και συνεχίστηκε από τον αγαπημένο κατασκευαστή και αρχιτέκτονα του Καρόλου, Peter Parler. Η γέφυρα τελείωσε το 1402 και μέχρι το 1870 ονομαζόταν Πέτρα ή Γέφυρα της Πράγας. Στη Πέτρινη γέφυρα γίνονταν οι μεσαιωνικοί αγώνες. Η γέφυρα έχει μήκος 516 μέτρα και πλάτος 10 μέτρα και προστατεύεται από τρεις πύργους. Τη διακοσμούν 30 αγάλματα και γλυπτά, τα περισσότερα σε στυλ μπαρόκ, σχεδόν από το 1700. Τα γνήσια αγάλματα βρίσκονται στο Lapidary, τα αγάλματα στη γέφυρα του Καρόλου είναι αντίγραφα. Το πρώτο άγαλμα - του Αγίου Ιωάννη Νέπομουκ - που προστέθηκε το 1683, ήταν εμπνευσμένο από τα αγάλματα του Μπερνίνι στη Γέφυρα των Αγγέλων της Ρώμης.

Παλιά πόλη και πλατεία Παλιάς Πόλης

Η καρδιά της Πράγας είναι η Παλιά Πόλη και η κεντρική πλατεία της. Τον 11ο αιώνα, οι οικισμοί γύρω από το Κάστρο επεκτάθηκαν στη δεξιά όχθη του Μολδάβα. Το 1901 αναφέρεται για πρώτη φορά η λειτουργία αγοράς στη σημερινή τοποθεσία της Πλατείας της Παλιάς Πόλης (Στάρομέτσκε νάμεστι). Σπίτια και εκκλησίες χτίστηκαν χωρίς σχέδιο γύρω από αυτή την πλατεία. Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκαν πολλοί δρόμοι που υπάρχουν μέχρι σήμερα. Η περιοχή απέκτησε προνόμια πόλης το 13ο αιώνα και το 1338 χτίστηκε εδώ Δημαρχείο. Αυτό και άλλα μεγάλα κτίρια, όπως το Ανάκτορο Κλαμ-Γκάλας, αντανακλούν τη σημασία της Παλαιάς Πόλης. Σημαντικό μέρος της ιστορίας της Πράγας αντανακλάται στα κτίρια γύρω από την πλατεία της Παλιάς Πόλης. Στη βόρεια πλευρά δεσπόζει η λευκή πρόσοψη της μπαρόκ εκκλησίας του Αγίου Νικολαόυ, ενώ στην ανατολική υπάρχουν δύο υπέροχα δείγματα αρχιτεκτονικής: το Ανάκτορο της Πέτρινης Καμπάνας, ένα αναστηλωμένο γοτθικό ανάκτορο, και το ροκοκό Ανάκτορο Γκολτς-Κίνσκι. Το ημικύκλιο συμπληρώνει μια σειρά κτιρίων με προσόψεις σε απαλά χρώματα. Μια σειρά πολύχρωμων σπιτιών ρομαντικού ή γοτθικού ρυθμού, με εντυπωσιακά εμβλήματα, κοσμεί τη νότια πλευρά της Παλιάς Πόλης. Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι το τετράγωνο μεταξύ των οδών Σέλετνα και Τσέλετσνα. Η πλατεία αποτελούσε ανέκαθεν κεντρικό σημείο της πόλης. Σήμερα υπάρχει εδώ ένα κέντρο τουριστικών πληροφοριών, καθώς και πολλά εστιατόρια, καφέ, καταστήματα και αίθουσες τέχνης. Οι στενοί δρόμοι κοντά στη Γέφυρα του Καρόλου ακολουθούν το μεσαιωνικό σχέδιο της πόλης. Επί αιώνες, η οδός Καρόλου ήταν ο κύριος δρόμος που διέσχιζε την Παλιά Πόλη. Σήμερα είναι γεμάτη καταστήματα και σπίτια με αναγεννησιακές και μπαρόκ προσόψεις. Το 17ο αιώνα, οι Ιησουίτες αγόρασαν μια μεγάλη περιοχή στη βόρεια πλευρά της οδού, για να στεγάσουν εκεί το συγκρότημα του Πανεπιστημίου Κλεμεντίμιουμ.

Παλιό Δημαρχείο και Αστρονομικό Ρολόι

Ένα από τα εντυπωσιακότερα κτίρια της Πράγας είναι το Παλιό Δημαρχείο, που ιδρύθηκε το 1338, όταν ο βασιλιάς Ιωάννης του Λουξεμβούργου έδωσε την άδεια να δημιουργηθεί δημοτικό συμβούλιο. Με το πέρασμα των αιώνων, αρκετά παλιά σπίτια συνενώθηκαν, έτσι σήμερα, το Δημαρχείο αποτελείται από μια σειρά γοτθικών και αναγεννησιακών κτιρίων, τα περισσότερα από τα οποία έχουν ανακαινιστεί, μετά τις ζημιές που υπέστησαν από τους ναζί κατά την Εξέγερση της Πράγας, το 1945. Ένα μέρος του κτιρίου καταστράφηκε τις τελευταίες μέρες του Β' Παγκοσμίου πολέμου το 1945. Μετά από ανακατασκευή, μοιάζει με δύο κτίρια ενωμένα σε ένα. Ενδιαφέρον αποτελεί το γεγονός ότι το μέρος που φαίνεται πιο καινούργιο είναι στην πραγματικότητα το πιο παλιό. Ο πύργος του Δημαρχείου, ύψους 69,5 μέτρων, χτίστηκε το 14ο αιώνα και το 15ο αιώνα και του δόθηκε μια νεογοτθική μορφή. Σήμερα είναι ανοικτό για τους τουρίστες και προσφέρει μια ανεπανάληπτη θέα στην πόλη. Το πρώτο ρολόι τοποθετήθηκε στο δημαρχείο στις αρχές του 15ου αιώνα. Το 1490 κατασκευάστηκε ξανά από έναν ωρολογοποιό ονόματι Χάνους. Από τότε το ρολόι επισκευάστηκε αρκετές φορές, αλλά ο μηχανισμός του που λειτουργεί μέχρι σήμερα τελειοποιήθηκε από τον Γιαν Ταμπόρσκι το 1552 με 1572. Το κυρίαρχο στοιχείο που προσελκύει πλήθος θεατών κάθε ώρα στο ρολόι του πύργου είναι η παρέλαση των 12 αποστόλων. Αρχικά, η μορφή του θανάτου, ο σκελετός δεξιά του ρολογιού, τραβάει το σκοινί που κρατάει στο δεξί του χέρι. Στο αριστερό του χέρι κρατάει μια κλεψύδρα, την οποία υψώνει και αναποδογυρίζει. Τότε ανοίγουν δύο παράθυρα και οι 12 Απόστολοι κινούνται αργά, σχηματίζοντας κύκλο με επικεφαλής τον 'Αγιο Πέτρο. Στο τέλος αυτή της επίδειξης, ακούγεται ένας πετεινός και το ρολόι σημαίνει την ώρα. Οι υπόλοιπες μηχανικές φιγούρες είναι ένας Τούρκος που κουνάει το κεφάλι του από τη μία πλευρά στην άλλη, η Ματαιοδοξία που κοιτάζεται στον καθρέφτη και η Απληστία, η οποία παρουσιάζεται σύμφωνα με το μεσαιωνικό στερεότυπο, ως Εβραίος τοκογλύφος. Η άποψη του ωρολογοποιού ήταν ότι στο κέντρο του σύμπαντος βρίσκεται η Γη. Σκοπός του ρολογιού δεν ήταν να λέει την ακριβή ώρα, αλλά να μιμείται τις υποτιθέμενες τροχιές του Ήλιου και της Σελήνης γύρω από τη Γη. Ο δείκτης του Ήλιου, που σημαίνει την ώρα, στην πραγματικότητα καταγράφει τρία διαφορετικά είδη χρόνου. Ο εξωτερικός δακτύλιος με τους μεσαιωνικούς αραβικούς αριθμούς δείχνει την "παλιά ώρα της Βοημίας", κατά την οποία η μέρα των 24 ωρών άρχιζε να μετράει από τη Δύση του ηλίου. Ο δακτύλιος με τους λατινικούς αριθμούς δείχνει την ώρα όπως την ξέρουμε. Το γαλάζιο τμήμα της πλάκας αντιπροσωπεύει το ορατό μέρος του ουρανού. Αυτό χωρίζεται σε 12 τμήματα. Στη λεγόμενη βαβυλωνιακή περίοδο, η μέρα χωριζόταν σε 12 ώρες κυμαινόμενης διάρκειας, ανάλογα με το αν ήταν καλοκαίρι ή χειμώνας. Το ρολόι δείχνει επίσης την κίνηση του Ηλίου και της Σελήνης στα 12 ζώδια, τα οποία έπαιζαν σημαντικό ρόλο στη ζωή της Πράγας κατά το 16ο αιώνα.

Εθνικό Θέατρο

Το θέατρο με το Χρυσό θυρεό υπήρξε ανέκαθεν σημαντικό σύμβολο της πολιτιστικής αναγέννησης της Τσεχίας. Οι εργασίες για την ανέγερση του ξεκίνησαν το 1868. Το αρχικό, νεοαναγεννησιακό σχέδιο ήταν του Τσέχου αρχιτέκτονα Γιόζεφ Ζίτεκ. Μετά την καταστροφή του από την πυρκαγιά, ανέλαβε την ανακατασκευή του ο Γιόζεφ Ζίτεκ. Οι καλύτεροι Τσέχοι καλλιτέχνες της εποχής συνέβαλαν στην πολυτελή, εντυπωσιακή διακόσμηση του. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές του 1980, το θέατρο ανακαινίστηκε - τότε χτίστηκε η Νέα Σκηνή από τον αρχιτέκτονα Κάρελ Πράγκερ. Στις 12 Αυγούστου 1881, λίγες μέρες πριν από τα επίσημα εγκαίνια, το Εθνικό Θέατρο καταστράφηκε ολοσχερώς από πυρκαγιά, που λέγεται ότι ξεκίνησε από τους σιδηρουργούς που εργάζονταν στην οροφή. Έπειτα από 6 μόλις εβδομάδες είχαν συγκεντρωθεί αρκετά χρήματα για να χτιστεί ξανά το θέατρο. Τελικά εγκαινιάστηκε δύο χρόνια αργότερα, με μια παράσταση της όπερας Λίμπουσα του Μπέντριχ Σμέτανα. Το νέο γυάλινο κτίριο που θυμίζει την κομμουνιστική εποχή στην Πράγα, μπορεί να φαίνεται εκτός εποχής, αλλά στην πραγματικότητα είναι απόλυτα συγχρονισμένο με την πολιτιστική ομορφιά της υπέροχης αυτής πόλης. Τώρα φιλοξενεί τα διοικητικά γραφεία και το εκδοτήριο εισιτηρίων του Εθνικού Θεάτρου.

Εκκλησία Αγίου Νικολάου

Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Νικολάου άφησε το ονομά του στην Τσέχικη και Ευρωπαική Μπαρόκ εποχή και τώρα είναι η νούμερο ένα εκκλησία της Πράγας. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου δεσπόζει και στις δύο πλευρές της Πλατείας του Μικρού Μέρους. 'Αρχισε να χτίζεται το 1703 και ολοκληρώθηκε το 1761. Πρόκειται, αναμφίβολα, για το αριστούργημα των αρχιτεκτόνων - πατέρα και γιου - Κριστόφ και Κίλιαν Ιγκνάτς Ντίεντσενχόφερ, των πιο σημαντικών αντιπροσώπων του μπαρόκ ρυθμού στην Πράγα. Δυστυχώς, κανείς από τους δύο δεν έζησε για να δει ολοκληρωμένο το έργο τους. Τα αγάλματα, οι νωπογραφίες και οι πίνακες της εκκλησίας φιλοτεχνήθηκαν από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες. Ανάμεσά τους υπάρχει ένας όμορφος πίνακας της Σταύρωσης του Κάρελ Σκρέτα. Με την αναστήλωση του 1950 επιδιορθώθηκαν οι ζημιές που είχαν προκληθεί πριν από 200 χρόνια. Κονσέρτα διοργανώνονται καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου, και συγκεκριμένα εκκλησιαστικής μουσικής στο εκκλησιαστικό όργανο που έπαιζε κάποτε ο Wolfgang Amadeus Mozart, όταν ζούσε στην Πράγα.

Ανάκτορο και κήπος Βάλενσταϊν

Πρόκειται για το πρώτο μη θρησκευτικό μπαρόκ κτίριο της Πράγας και αποτελεί το μνημείο της φιλοδοξίας του στρατηγού 'Αλμπρεχτ φον Βάλενσταϊν (1581-1634). Οι αλλεπάληλες νίκες του στον πόλεμο με τους προτεστάντες τον έκαναν απαραίτητο στον αυτοκράτορα Φερδινάνδο Β'. Έχοντας αποκτήσει άπειρους τίτλους, ο Βάλενσταϊν άρχισε να εποφθαλμιά το θρόνο της Βοημίας. Το 1630 του αφαιρέθηκε η διοίκηση, αλλά επανήλθε στη θέση του τον επόμενο χρόνο. Τότε άρχισε να διαπραγματεύεται φανερά με τον εχθρό. Το 1634 δολοφονήθηκε από μισθοφόρους, κατόπιν εντολής του αυτοκράτορα. Πρόθεση του Βάλενσταϊν ήταν να επισκιάσει ακόμη και το Κάστρο της Πράγας με το ανάκτορο του (χτίστηκε το 1624-1630). Για να αποκτήσει τον κατάλληλο χώρο, αγόρασε 23 σπίτια, 3 κήπους και το δημοτικό κλίβανο παραγωγής τούβλων. Η κεντρική αίθουσα έχει ύψος δύο ορόφων. Στη νωπογραφία της οροφής εμφανίζεται ο ίδιος ο Βάλενσταϊν ως θεός 'Αρης πάνω σε ένα θριαμβικό άρμα. Ο αρχιτέκτονας, Αντρέα Σπέτσα, καθώς και όλοι σχεδόν οι καλλιτέχνες που δούλεψαν για τη διακόσμηση του ανακτόρου ήταν Ιταλοί. Σήμερα, το ανάκτορο χρησιμοποιείται από το κράτος. Επίσης, μερικές φορές, δίνονται εδώ συναυλίες. Από την οδό Λέτενσκα, θα μπείτε στους κήπους, που έχουν παραμείνει όπως ήταν την εποχή που ο Βάλενσταϊν δειπνούσε εδώ, στην τεράστια σάλα τερένα (περίπτερο κήπου), η οποία βλέπει σε μια κρήνη και σε σειρά από μπρούτζινα αγάλματα. Τα τελευταία είναι αντίγραφα των έργων του Αντριάν ντε Βρις, που κλάπηκαν από τους Σουηδούς το 1648. Σε ένα περίπτερο με ωραίες τοιχογραφίες μπορεί να θαυμάσει κανείς το μύθο των Αργοναυτών και του Χρυσόμαλλου Δέρατος, και το ανώτατο τάγμα ιπποτών της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στο πιο απομακρυσμένο σημείο του κήπου υπάρχει μια λιμνούλα με άγαλμα στο κέντρο. Πίσω από τη λιμνούλα βρίσκεται η παλιά Σχολή Ιππασίας. Σήμερα στο κτίριο της φιλοξενούνται εκθέσεις σύγχρονης τέχνης της Εθνικής Πινακοθήκης. Τόσο στους κήπους όσο και στη Σχολή Ιππασίας έχουν γίνει έργα αναστήλωσης.

Παλιό Εβραϊκό Κοιμητήριο

Για πάνω από 300 χρόνια, αυτός ο εντυπωσιακός χώρος ήταν το μοναδικό μέρος όπου επιτρέπονταν να θάβονται οι Εβραίοι. Ιδρύθηκε το 1478 και, εκτός από μια μικρή επέκταση, σήμερα έχει ακόμα το μέγεθος που είχε και το Μεσαίωνα. Λόγω έλλειψης χώρου, οι νεκροί θάβονταν ο ένας πάνω στον άλλο, δημιουργώντας μέχρι και 12 στρώματα. Σήμερα, σε αυτό το μικρό χώρο θα δείτε τουλάχιστον 12.000 ταφόπλακες, αλλά, απ’ ό,τι υπολογίζεται, εδώ έχουν ταφεί γύρω στους 100.000 ανθρώπους. Η τελευταία κηδεία ήταν αυτή του Μόζες Μπεκ, το 1787.

Ταξιδιωτικός Οδηγός